سیفلیس : نشانه ها ، درمان و پیشگری

سیفلیس چیست ؟

سیفلیس : نشانه ها ، درمان و پیشگری

سیفلیس (syphilis) یک عفونت باکتریایی است که به طور معمول از طریق تماس جنسی گسترش می یابد. تشخیص بیماری سیفلیس دشوار است ، زیرا بعد از عفونت اولیه ، باکتریها می توانند سالها قبل از فعال شدن دوباره در بدن خفته باشند. بدون وجود علائم قابل مشاهده ، تنها راه این که بدانید مبتلا به سیفلیس هستید . آزمایش سیفلیس عموماً شامل گرفتن نمونه خون است.

آنچه در این مقاله خواهید خواند :

سیفلیس چیست ؟

علت ، نشانه ها و انتقال سیفلیس

آیا سیفیلیس قابل درمان است؟

چه اتفاقی می افتد اگر سیفیلیس درمان نشود؟

درمان سیفلیس

آیا سیفیلیس در هر مرحله قابل درمان است؟

چگونه به شریک جنسی در مورد سیفلیس بگوییم

انتقال سیفلیس از مادر به کودک (سیفلیس مادرزادی)

نتایج آماری سیفیلیس در ایالات متحده

تاریخچه سیفلیس

افسانه ها و حقایقی درباره سیفیلیس

پیشگری از سیفلیس در مراحل مختلف زندگی

سیفلیس چیست ؟

سیفلیس یک عفونت باکتریایی است که به طور معمول از طریق تماس جنسی گسترش می یابد.

اولین علامت سیفلیس معمولاً یک درد دلریش کننده است که در جایی که باکتریها وارد بدن می شوند ، به طور معمول در عرض سه هفته از زمان مواجهه ایجاد می شود. زخم معمولاً در ناحیه دستگاه تناسلی ، روده یا دهان است و در صورت پنهان شدن در داخل بدن ، می تواند هیچ توجهی را به خود جلب نکند.

این عفونت زمانی که زخم با پوست یا غشاهای مخاطی لمس شود از فردی به فرد دیگر گسترش می یابد .

تشخیص بیماری سیفلیس دشوار است ، زیرا بعد از عفونت اولیه ، باکتریها می توانند سالها قبل از فعال شدن دوباره در بدن خفته باشند. بدون وجود علائم قابل مشاهده ، تنها راه این که بدانید مبتلا به سیفلیس هستید . آزمایش سیفلیس عموماً شامل گرفتن نمونه خون است.

اگر درمان نشود ، سیفلیس می تواند یک بیماری جدی و حتی خطرناک برای زندگی باشد. به ویژه در هنگام بارداری یا زایمان از یک مادر آلوده به نوزاد خود بسیار خطرناک است.

با وجود تعداد موارد سیفلیس ، از جمله سیفلیس مادرزادی ، در ایالات متحده و سایر نقاط جهان ، مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها (CDC) غربالگری سالانه یا حتی بیشتر را برای افرادی که در معرض خطر هستند ، توصیه می کند. و بسیاری از بخش های بهداشتی و درمانی اقدام به اجرای برنامه های آگاهی رسانی می کنند.

در مراحل اولیه درمان سیفلیس ، در بزرگسالان به راحتی قابل درمان است. در مراحل بعدی نیز قابل معالجه است ، اما درمان نمی تواند هرگونه جنبه منفی را که این بیماری از قبل ایجاد کرده است برگرداند.

 

علت ، نشانه ها و انتقال سیفلیس

سیفلیس توسط نوعی باکتری به نام Treponema pallidum ایجاد می شود که از طریق بریدگی جزئی یا ساییدگی در پوست یا غشاهای مخاطی ، معمولاً در هنگام فعالیت جنسی ، وارد بدن شما می شود.

عفونت هم در مرحله اولیه خود – وقتی اولین درد ظاهر می شود – و در مرحله ثانویه آن ، هنگامی که ممکن است یک بثورات ( جوش پوستی ) روی کف دست ، کف پا و جای دیگر بدن وجود دارد.

زخم های سیفلیس همچنین انتقال ویروس HIV ، ویروسی که باعث ایدز می شود را تسهیل می کند. این به احتمال زیاد به این دلیل است که یک زخم سیفلیس می تواند خونریزی کند ، و راهی آسان برای ورود HIV به جریان خون فراهم می کند.

ممکن است سیفلیس در صورت عدم وجود علائمی در مرحله نهان زودرس مسری باشد .

شما می توانید با از استفاده لباس ، توالت ، صندلی توالت یا وسایل آشپزخانه یک فرد آلوده ، سیفلیس را دریافت کنید. شما همچنین می توانید آن را از وان ، استخرهای شنا یا سایر امکانات مشابه دریافت کنید.

در موارد نادر ، می تواند از طریق تماس مستقیم و نزدیک با یک عمل فعال گسترش یابد – به عنوان مثال ، هنگام بوسیدن.

 

آیا سیفیلیس قابل درمان است؟

اگر در مراحل اولیه آن تشخیص داده شود ، سیفلیس را می توان به راحتی با آنتی بیوتیک درمان کرد. داروی مورد نظر نوعی پنی سیلین است که به عنوان پنی سیلین G بنزاتین شناخته می شود.

برای افرادی که به پنی سیلین حساسیت دارند ، می توان از بعضی از آنتی بیوتیک های دیگر استفاده کرد. اما پنی سیلین تنها درمانی است که برای زنان باردار مبتلا به سیفلیس توصیه می شود.

پس از بهبودی ، سیفلیس به خودی خود بر نمی گردد ، اما اگر با کسی که به عفونت سیفلیس فعال مبتلا است ، دوباره می توانید آن را دریافت کنید.

 

چه اتفاقی می افتد اگر سیفیلیس درمان نشود؟

اگر سیفیلیس درمان نشود می تواند قلب و مغز شما را تحت تأثیر قرار دهد و ممکن است تهدید کننده زندگی باشد.

تحقیقات این عفونت را به آنوریسم و التهاب آئورت ، شریان اصلی بدن شما ، مرتبط کرده است. این عفونت همچنین می تواند به دریچه های قلب آسیب برساند.

عوارض سیفلیس همچنین ممکن است شامل مشکلات قلبی عروقی و عصبی مانند:

  • سکته مغزی
  • مننژیت
  • اختلال شنوایی
  • اختلال بینایی
  • ضعف یا از دست دادن حافظه
  • سیفلیس در زنان باردار می تواند در طی چند روز پس از تولد منجر به سقط جنین ، مرده به دنیا آمدن یا مرگ کودک شود.

در اواخر مراحل عفونت ، افراد مبتلا به سیفلیس می توانند گره یا توده بزرگی به شکل برآمدگی ایجاد کنند. برآمدگی می تواند روی پوست ، استخوان یا اندام های داخلی ایجاد شود.

اگرچه درمان سیفلیس می تواند باکتری ها را از بین ببرد و از عوارض بعدی جلوگیری کند ، اما نمی تواند صدمه یا ترمیم آسیب های قبلی را برای بدن شما ترمیم کند.

 

درمان سیفلیس

درمان پیشنهادی برای سیفیلیس ، آنتی بیوتیک پنی سیلین است ، به طور خاص نوع شناخته شده به عنوان پنی سیلین G بنزاتین ، به عنوان Bicillin L-A در ایالات متحده به فروش می رسد.

ثابت شده است که پنی سیلین در کشتن Treponema pallidum ، باکتری که باعث سیفیلیس می شود ، مؤثر است.

شما باید از تماس جنسی خودداری کنید تا اینکه درمان شما تمام شود و آزمایش خون تایید کند که عفونت درمان شده است.

همچنین ممکن است پزشک معالج شما را از نظر HIV آزمایش کند ، زیرا داشتن سیفلیس شما را در معرض خطر این عفونت قرار می دهد.

 

آیا سیفیلیس در هر مرحله قابل درمان است؟

در صورت تشخیص و درمان زودرس ، سیفلیس به راحتی قابل درمان است.

اگر کمتر از یک سال است که شما مبتلا شده اید ، یک تزریق پنی سیلین G بنزاتین می تواند پیشرفت سیفیلیس را متوقف کند.

اگر بیش از یک سال است که به این بیماری مبتلا شده اید ، ممکن است به دوزهای اضافی نیاز داشته باشید. اما حتی در اواخر مرحله درمان ، سیفیلیس قابل درمان است ، اگرچه پنی سیلین نمی تواند صدمات ارگانهای ناشی از سیفیلیس را برگرداند.

اگر سیفلیس عصبی (نوروسیفلیس) – سیفلیسی که بر مغز یا نخاع مؤثر است تشخیص داده شود ، یک رژیم فشرده پنی سیلین ۱۰ تا ۱۴ روز به طول می انجامد و لازم است که در بعضی از افراد تکرار شود.

اگر به پنی سیلین حساسیت دارید ، پزشکتان آنتی بیوتیک دیگری را پیشنهاد می کند ، اما پنی سیلین تنها درمانی است که برای زنان باردار مبتلا به سیفلیس توصیه می شود.

هیچ درمانی قطعی برای درمان سیفلیس وجود ندارد.

 

گزینه های دیگر به جای درمان با پنی سیلین

در حالی که پنی سیلین داروی پرکاربرد برای سیفلیس است ، ممکن است از آنتی بیوتیک های دیگر در افراد غیر باردار که به پنی سیلین حساسیت دارند استفاده شود. CDC توصیه می کند که بیماران با حساسیت به پنی سیلین با مشورت با یک متخصص بیماری های عفونی درمان شوند. گزینه های دیگر پنی سیلین شامل موارد زیر است :

  • داکسی سایکلین می تواند برای درمان مراحل اولیه ، ثانویه و نهفته سیفلیس استفاده شود.
  • از تتراسایکلین می توان برای درمان مراحل اولیه ، ثانویه و نهفته سفلیس استفاده کرد.
  • سفتریاکسون ممکن است در مراحل اولیه ، ثانویه و نهفته سیفلیس مؤثر باشد ، اما دوز مطلوب مشخص نشده است.
  • آزیترومایسین در برابر سفلیس اولیه و ثانویه مؤثر است ، اما استفاده از آن به دلیل مقاومت آنتی بیوتیکی در ایالات متحده محدود است.

 

بارداری و آلرژی به پنی سیلین

اگر باردار و نسبت به پنی سیلین حساسیت دارید ، پزشک ممکن است درمانی به نام حساسیت زدایی را توصیه کند که می تواند با خیال راحت از مصرف دارو جلوگیری کند.

بسته به تاریخچه واکنشهای آلرژیک به پنی سیلین ، پزشک ممکن است توصیه کند که شما برای این روند در بیمارستان بستری شوید.

حساسیت زدایی به طور معمول شامل دوزهای مداوم فزاینده پنی سیلین در طی ۴ تا ۱۲ ساعت است که با دوز بسیار کمی شروع می شود تا بتوانید با خیال راحت آن را تحمل کنید.

اگر در دوران بارداری به دلیل سیفلیس تحت درمان قرار بگیرید ، نوزاد تازه متولد شده شما باید از نظر سیفلیس مادرزادی ارزیابی شود و همچنین ممکن است نیاز به درمان آنتی بیوتیکی داشته باشد.

واکنش جاریش – هرکشایر به پنی سیلین

ممکن است آنچه را که یک واکنش جاریش- هرکشایر نامیده می شود تجربه کنید – که اغلب به “یک واکنش هرکشایر ” یا فقط “سوزش” کاهش می یابد – در روز اول که شما مبتلا به سفلیس هستید. اعتقاد بر این است که این واکنش با انتشار مواد مانند اندوتوکسین ایجاد می شود که تعداد زیادی از باکتری های ایجاد کننده سیفلیس ، Treponema pallidum توسط آنتی بیوتیک ها کشته شوند.

علائم و نشانه های واکنش جاریش – هرکشایر شامل موارد زیر است:

  • تب و لرز
  • حالت تهوع
  • عضلات و دردهای مفاصل
  • سردرد

این علائم معمولاً در بیمارانی که مبتلا به سفلیس در مراحل اولیه هستند ، طی یک روز یا تقریباً از بین می رود.

 

چگونه به شریک جنسی در مورد سیفلیس بگوییم

اگر شما سیفیلیس دارید ، این بدان معنی است که ممکن است هر کسی که با آنها ارتباط جنسی برقرار کرده اید نیز داشته باشد. همه شرکای جنسی باید آگاه باشند تا در صورت لزوم تحت آزمایش و معالجه قرار گیرند.

سیفلیس در مراحل ابتدایی و ثانویه مسری است و ممکن است در مرحله نهان زودرس مسری باشد ، بنابراین شرکای جنسی فعلی و گذشته در معرض خطر هستند.

شما بایستی به شریک جنسی (یا شرکای جنسی) خود اطلاع دهید.

انتقال سیفلیس از مادر به کودک (سیفلیس مادرزادی)

انتقال سیفلیس از مادر به کودک (سیفلیس مادرزادی)

انتقال سیفلیس از مادر به کودک (سیفلیس مادرزادی)

هنگامی که سفلیس از مادر آلوده به نوزاد خود در دوران بارداری یا زایمان منتقل شود ، به آن سیفلیس مادرزادی گفته می شود ، و این یک بیماری شدید و بالقوه تهدید کننده زندگی برای کودک است.

تقریبا نیمی از تمام کودکان آلوده به سفلیس اندکی قبل یا بعد از تولد می میرند.

این بیماری همچنین با نابینایی ، ناشنوایی ، ناهنجاریهای جسمی و آسیب به سیستم عصبی کودک همراه است.

در نوزادی که با سیفلیس مادرزادی متولد شده است ، می توان با تشخیص زودرس و درمان با پنی سیلین ، خطر بروز عوارض را کاهش داد.

سیفلیس مادرزادی با درمان مادر برای سفلیس در دوران بارداری قابل پیشگیری است.

در حال حاضر ، توصیه می شود تمام زنان باردار را برای سیفلیس در اولین بررسی قبل از تولد خود آزمایش کنید ، و زنان باردار دوباره در سه ماهه سوم خود و در هنگام زایمان – در صورت خطر زیاد ابتلا به سفلیس در دوران بارداری – آزمایش را تکرار کنند.

نتایج آماری سیفیلیس در ایالات متحده

براساس مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها (CDC) ، بیش از ۸۸،۰۰۰ مورد گزارش جدید تشخیص بیماری سیفلیس (کلیه مراحل) در ایالات متحده در سال ۲۰۱۶ وجود داشته است ، آخرین سالی که آمارهای ملی در آن موجود است.

تعداد موارد گزارش شده در مورد سفلیس اولیه و ثانویه – که نشان دهنده عفونت نسبتاً جدید است – در سال ۲۰۱۶ تعداد کمی بیش از ۲۷۸۰۰ مورد بود که تقریباً در سال ۲۰۱۵ حدود ۱۸٪ و در سال ۲۰۱۲ حدود ۷۴٪ افزایش داشته است.

این عفونت بیشتر در مردان ، به ویژه مردانی که با مردان رابطه جنسی (MSM) دارند ، دیده می شود. در واقع ، CDC گزارش می دهد که MSM حدود ۶۰ درصد کل موارد سیفلیس را در سال ۲۰۱۶ به خود اختصاص داده است.

اما میزان سیفیلیس اولیه و فرعی نیز در مردان و زنان دگر جنس گرا و در همه گروههای سنی رو به افزایش بوده است.

در حالی که افراد ۱۵ تا ۴۴ ساله در سال ۲۰۱۶ تقریبا ۸۰ درصد موارد سفلیس اولیه و ثانویه را تشکیل داده بودند ، در بین افراد ۵۵ تا ۶۴ ساله ۵۰ درصد در بین ۶۵ سال و بالاتر ، میزان ۲۵ درصد افزایش یافته است.

این اعداد به عنوان یادآوری است که آمریکایی های مسن ، کودکانی که شامل آن هستند ، هنوز هم باید در طول رابطه جنسی از خود محافظت کنند ، خصوصاً هنگام آغاز یک رابطه جنسی جدید بایستی نکات بهداشتی به خصوص استفاده از کاندوم را مد نظر قرار دهند.

تاریخچه سیفلیس

سیفلیس مدت هاست که انسان ها را رنج می دهد. اولین اپیدمی ثبت شده در اروپا در قرن پانزدهم میلادی کشف شد ، گرچه از کجا به وجود آمده هنوز ناشناخته است.

در آن زمان ، به نظر می رسد که سفلیس یک بیماری بسیار شدیدتر از امروز بوده و باعث ضایعات و درد وحشتناک پوست شده و به سرعت منجر به مرگ شده است.

درمان ها ، ناکارآمد ، غالباً دردناک بوده ، و منجر مرگ بیمار می شده است.

تا قرن ۱۸ ، سفلیس کمتر ویروسی شده بود ، و بیشتر به بیماری امروزی شباهت داشت.

اما فقط در اوایل دهه ۱۹۰۰ بود که علت ابتلا به بیماری سیفلیس پیدا شد و تنها در سال ۱۹۴۳ اولین بیماران سیفلیس با پنی سیلین در بیمارستان دریایی ایالات متحده در استاتن آیلند ، نیویورک  درمان شدند .

افسانه ها و حقایقی درباره سیفیلیس

با توجه به مدت زمان طولانی برای کشف علت بیماری سفلیس ، جای تعجب نیست که برخی اعتقادات اشتباه در مورد آن سالها به وجود آمد. به عنوان مثال یک باور اولیه این بود که سفلیس یک بیماری ارثی است. که همچین اعتقادی کاملاً اشتباه است .

شاید تعجب آورتر این باشد که اسطوره های خاصی درباره سیفلیس امروزه همچنان پا برجا ست ، حتی وقتی چیزهای بیشتری درباره آن شناخته شده است.

یک افسانه بالقوه خطرناک این است که می توانید بگویید که آیا سفلیس دارید. اغلب ، شما نمی توانید. اگر درد اولیه و بدون درد در ناحیه مقعد ، روده یا دهانه رحم پنهان باشد ، ممکن است به هیچ وجه متوجه آن نشوید. به طور مشابه ، ممکن است شما متوجه شوید – یا بدرستی تشخیص ندهید – بثورات پوستی یا زخمهای پوستی که در مرحله ثانویه سیفیلیس بروز می کنند. و پس از بین رفتن ، ممکن است شما برای مدت طولانی هیچ علائمی نداشته باشید ، اما هنوز هم عفونت را در بدن خود حمل می کنید.

اسطوره بالقوه خطرناک دیگر این است که سفلیس چیزی از گذشته است. در حقیقت ، نرخ سیفلیس رو به افزایش است. به همین دلیل است که هر فرد فعال جنسی باید از سیفلیس ، نحوه شیوع آن و نحوه جلوگیری از ابتلا به آن آگاه باشد.

پیشگری از سیفلیس در مراحل مختلف زندگی

هیچ واکسنی برای سیفلیس وجود ندارد.

تنها راه جلوگیری از ابتلا به بیماری سیفیلیس ، نداشتن رابطه جنسی یا برقراری تماس جسمی صمیمی است. اگر عملی یا امکان پذیر نباشد ، موارد زیر می تواند به کاهش خطر شما کمک کند:

داشتن تنها یک شریک جنسی (و اطمینان از سالم بودن آن شخص)

استفاده از کاندوم در حین فعالیت جنسی (اما فقط در صورت پوشاندن زخم های سیفلیس)

اجتناب از الکل و داروهای تفریحی (که می تواند قضاوت شما را به خطر اندازد و منجر به اعمال جنسی ناامن شود)

علاوه بر این ، توصیه می شود همه زنان باردار از نظر سیفلیس مورد معاینه قرار گیرند و در صورت وجود آن با پنی سیلین تحت درمان قرار گیرند تا از سیفلیس مادرزادی در فرزندان خود جلوگیری کنند.

منبع : everydayhealth

اشتراك گذاری نوشته


تخفیف ویژه کاندوم 3 تایی و 12 تایی (کد تخفیف festival98) / تخفیف ویژه ماسک سه لایه (کد تخفیف face98)